Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEBH: | Çekmek. Muhkem etmek, sağlamlaştırmak. |
| ŞEBH: | Süt sağarken çıkan ses. |
| ŞEBHAN: | Uzun, tavil. |
| ŞEBHAN: | f. Geceleyin öten bir cins bülbül. |
| ŞEBHİZ: | (C.: Şebhizân) f. Geceleri uyanıp kalkarak iş gören. |
| ŞEBHUN: | (Şeb-hun) f. Gece baskını. |
| ŞEBHAN: | Uzun, tavil. |
| İçerisinde 'ŞEBH' geçenler | |
| ŞEBHAN: | Uzun, tavil. |
| ŞEBHAN: | f. Geceleyin öten bir cins bülbül. |
| ŞEBHİZ: | (C.: Şebhizân) f. Geceleri uyanıp kalkarak iş gören. |
| ŞEBHUN: | (Şeb-hun) f. Gece baskını. |
| ŞEBHAN: | Uzun, tavil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEBHAN : | Uzun, tavil. |
| ŞEB : | f. Gece, karanlık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |