Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞECC: | Baş yarma ve yarılma. Geminin, denizi yararak yol alması. |
| ŞECCAT: | (şecce. C.) Yüzde ve başta meydana gelen yaralar. |
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| ŞECCAT: | (Şecce. C.) Yüzde ve başta meydana gelen yaralar. |
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| İçerisinde 'ŞECC' geçenler | |
| MÜŞECCER: | (Şecer. den) Ağaç gibi dallı budaklı olan yazı veya resim. |
| MÜTEŞECCİ': | (C.: Müteşecciîn) Yiğit gibi görünen. |
| MÜTEŞECCİÂNE: | f. Yiğit gibi, yürekli olana benzer surette. |
| MÜTEŞECCİÎN: | Yiğit gibi görünenler. |
| MÜTEŞECCİÂNE: | f. Yiğit gibi, yürekli olana benzer surette. |
| ŞECCAT: | (şecce. C.) Yüzde ve başta meydana gelen yaralar. |
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| ŞECCAT: | (Şecce. C.) Yüzde ve başta meydana gelen yaralar. |
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| TEŞECCU': | Bahâdırlık göstermek, kahramanlık yapmak. |
| TEŞECCÜR: | Ağaçlanma, ağaçlaşma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞECCAT : | (şecce. C.) Yüzde ve başta meydana gelen yaralar. |
| ŞECAAT : | Yiğitlik, cesurluk. Korkulu anda kalb kuvveti ile cesaretini muhafaza etme. Kuvve-i gadabiyenin vasat mertebesidir. (Şecaatli bir kimse hak için canını fedâ eder. Vazifesi olmayan işe karışmaz. İ.İ.) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |