Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| ŞECCE: | Başa ve yüze vurarak meydana getirilen yara. |
| İçerisinde 'ŞECCE' geçenler | |
| MÜŞECCER: | (Şecer. den) Ağaç gibi dallı budaklı olan yazı veya resim. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞECC : | Baş yarma ve yarılma. * Geminin, denizi yararak yol alması. |
| ŞECAAT : | Yiğitlik, cesurluk. Korkulu anda kalb kuvveti ile cesaretini muhafaza etme. Kuvve-i gadabiyenin vasat mertebesidir. (Şecaatli bir kimse hak için canını fedâ eder. Vazifesi olmayan işe karışmaz. İ.İ.) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |