Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEDİD(E): | Sert, sıkı, şiddetli. Musibet, belâ. Tecvidde: Rahve harflerinin zıddı olan, sükûn ile harf söylendiğinde sesin akmaması hali. |
| İçerisinde 'ŞEDİD(E)' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEDİD(E)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEDİD-ÜL MİHAL : | Şiddetli kuvvet. Ağır ve şiddetli azab. |
| ŞEDAİD : | (Şedâyid) Afât. Meşakkatli haller. Şiddetli musibetler. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |