Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEDİD-ÜŞ ŞEKİME: | Şedid-ün nefs; yani başkasına boyun eğmekten çekinen ve kibirlenen. |
| İçerisinde 'ŞEDİD-ÜŞ ŞEKİME' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEDİD-ÜŞ ŞEKİME' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEDİD-ÜL MİHAL : | Şiddetli kuvvet. Ağır ve şiddetli azab. |
| ŞEDİD(E) : | Sert, sıkı, şiddetli. * Musibet, belâ. * Tecvidde: Rahve harflerinin zıddı olan, sükûn ile harf söylendiğinde sesin akmaması hali. |
| ŞEDAİD : | (Şedâyid) Afât. Meşakkatli haller. Şiddetli musibetler. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |