Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEDİDE-İ MEHMUSE: | Kaf ve tâ harfleri. |
| ŞEDİDE-İ MEHMUSE: | Kaf ve tâ harfleri. |
| İçerisinde 'ŞEDİDE-İ MEHMUSE' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEDİDE-İ MEHMUSE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEDİDE-İ MECHURE : | Elif, cim, dal, tı, ba harfleridir. Bunların zıddı: Rehavet (rahvet) ile Beyniye sıfatıdır. |
| ŞEDİD(E) : | Sert, sıkı, şiddetli. * Musibet, belâ. * Tecvidde: Rahve harflerinin zıddı olan, sükûn ile harf söylendiğinde sesin akmaması hali. |
| ŞEDAİD : | (Şedâyid) Afât. Meşakkatli haller. Şiddetli musibetler. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |