Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEDE: | Çok hırslı olmak. |
| ŞEDEF: | (C.: Şüduf) Her nesnenin şahsı. |
| İçerisinde 'ŞEDE' geçenler | |
| MÜNAŞEDE: | (Neşide. den) Karşılıklı neşide söyleme. |
| ŞEDEF: | (C.: Şüduf) Her nesnenin şahsı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEDEF : | (C.: Şüduf) Her nesnenin şahsı. |
| ŞEDAİD : | (Şedâyid) Afât. Meşakkatli haller. Şiddetli musibetler. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |