Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEFİK(A): | Şefkatli, esirgeyen. Rikkat sahibi. Merhametli. |
| İçerisinde 'ŞEFİK(A)' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEFİK(A)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEFİKANE : | f. Merhametlice, acıyarak. Acımak suretiyle. şefkat ederek. |
| ŞEFİ' : | Şefaatçı. Suçların affı için yardım eden. |
| ŞEF' : | Çift. * Kurban bayramı günü. * Namazların her iki rek'atı demektir. Dört rek'atlı bir namazın evvelki iki rek'atında Şef'-i evvel, diğer iki rek'atına da Şef'-i Sâni denilir. Üç rek'atlı namazın üçüncü rek'atı da Şef'i sâni'dendir. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |