Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEFAAT-I UZMÂ: | (Bak: Makam-ı Mahmud) |
| İçerisinde 'ŞEFAAT-I UZMÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEFAAT-I UZMÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEFAAT-I UZMÂ : | (Bak: Makam-ı Mahmud) |
| ŞEFAAT : | Şefaat etmek. Af için vesile olmak. * Fık: Âhiret günü bir kısım günahkâr mü'minlerin affedilmeleri ve itaatli mü'minlerin de yüksek mertebelere ermeleri için Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm ve sâir büyük zâtların Allah Teâlâ'dan (C.C.) niyaz ve istirhamda bulunmalarıdır. |
| ŞEFA : | Kenar, taraf, uç. |
| ŞEF' : | Çift. * Kurban bayramı günü. * Namazların her iki rek'atı demektir. Dört rek'atlı bir namazın evvelki iki rek'atında Şef'-i evvel, diğer iki rek'atına da Şef'-i Sâni denilir. Üç rek'atlı namazın üçüncü rek'atı da Şef'i sâni'dendir. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |