Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEFEVAT: | (şefe. C.) Dudaklar. Kenarlar. |
| ŞEFEVAT: | (Şefe. C.) Dudaklar. Kenarlar. |
| İçerisinde 'ŞEFEVAT' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEFEVAT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEFEVÎ : | (Şefeviye) Dudağa ait. Dudakla alâkalı. |
| ŞEFE : | f. Dudak. * Kenar. |
| ŞEF' : | Çift. * Kurban bayramı günü. * Namazların her iki rek'atı demektir. Dört rek'atlı bir namazın evvelki iki rek'atında Şef'-i evvel, diğer iki rek'atına da Şef'-i Sâni denilir. Üç rek'atlı namazın üçüncü rek'atı da Şef'i sâni'dendir. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |