Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEHRİYAR: | f. Hükümdar, padişah. En iktidarlı. |
| İçerisinde 'ŞEHRİYAR' geçenler | |
| HATT-I ŞEHRİYARÎ: | Tar: Padişahın yazısı manâsına gelen bir kelimedir. Eskiden padişahlar "hatt-ı hümayun" "hatt-ı şerif" adı verilen emirleri kendi el yazılarıyla yazdıkları gibi, başkalarına yazdırdıklarının başına da imzalarını koyarlardı. İşte bu türlü vesikalardaki padişahların el yazılarına "hatt-ı şehriyarî" denilirdi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEHRİYYE : | Çok yaşamış pir. Çok yaşlı, ihtiyar. |
| ŞEHRİ : | f. Şehirli. * İstanbul'lu, İstanbul'da doğup büyüme. * Mc: Kibar, ince. |
| ŞEHR : | Ay. 30 günlük zaman. * Bir şeyi izhar etmek. Teşhir etmek. |
| ŞEHA : | f. Ey pâdişah! Ey şâh. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |