Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEHRİYYE: | Çok yaşamış pir. Çok yaşlı, ihtiyar. |
| İçerisinde 'ŞEHRİYYE' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEHRİYYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEHRİYAR : | f. Hükümdar, padişah. * En iktidarlı. |
| ŞEHRİ : | f. Şehirli. * İstanbul'lu, İstanbul'da doğup büyüme. * Mc: Kibar, ince. |
| ŞEHR : | Ay. 30 günlük zaman. * Bir şeyi izhar etmek. Teşhir etmek. |
| ŞEHA : | f. Ey pâdişah! Ey şâh. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |