Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEHR-ÜL HARAM: | Haram ayları. (Bak: Eşhür-ül hurum) |
| İçerisinde 'ŞEHR-ÜL HARAM' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEHR-ÜL HARAM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEHR-İ ÂYİN : | (Şehrâyin) f. Şenlik. Büyük hâkimiyet ve kuvvete ait sürur, sevinç, donanma. (İslâmda ilk şehr-i âyin Hz. Peygamber Efendimiz hicret sureti ile Medine'ye vâsıl olunca yapıldı.) |
| ŞEHR : | Ay. 30 günlük zaman. * Bir şeyi izhar etmek. Teşhir etmek. |
| ŞEHA : | f. Ey pâdişah! Ey şâh. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |