Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEKİL: | (Şekl) Biçim, dış görünüş. Çehre. Tarz. Formül. Şebih ve misil. Hey'et. Suret. Surette benzerlik. Bir adamın tab' ve hevasına muvafık olan şey. Muhtelif, müşkil işlerin her biri. Birşeyin gerek hissedilen ve gerek mevhum sureti. Geo: Bir veya daha fazla hudut vasıtasiyle mahdut ve mahsur olan şey. Edb: Aruz ıstılahında mısraların sayısına ve kafiyelerin sırasına göre ortaya çıkan şekil. Gr: Yazıya nokta, hareke ve i'rab koymak. |
| İçerisinde 'ŞEKİL' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEKİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEKİB : | Sabır, tahammül. |
| ŞEKA' : | Rezalet, rezillik, alçaklık. * Bedbahtlık, kutsuzluk. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |