Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEMİM: | Koku. Hoş koku. |
| ŞEMİM-İ CİBAL: | Dağların güzel kokusu. |
| ŞEMİME: | (C.: Şemâim) Güzel kokulu şey, râyiha. |
| ŞEMİM: | Koku. Hoş koku. |
| İçerisinde 'ŞEMİM' geçenler | |
| ŞEMİM-İ CİBAL: | Dağların güzel kokusu. |
| ŞEMİME: | (C.: Şemâim) Güzel kokulu şey, râyiha. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEMİM-İ CİBAL : | Dağların güzel kokusu. |
| ŞEMİLLE (ŞEMLÂL-ŞEMLİL) : | Yeyni, hafif. |
| ŞEM' : | Mum, ışık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |