Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEMŞİR: | f. Kılıç. |
| ŞEMŞİR-İ ZULM: | Zulüm kılıcı. |
| ŞEMŞİR-BAZ: | f. İyi kılıç kullanan, kılıç oynatan. Kılıçla ustalık gösteren. |
| ŞEMŞİR-BEDEST: | f. Elinde kılıç tutan. |
| ŞEMŞİR-GER: | (C.: Şemşirgerân) f. Kılıççı. |
| ŞEMŞİR-ZEN: | f. Kılıç çeken, kılıçla vuran. |
| İçerisinde 'ŞEMŞİR' geçenler | |
| HÂME VÜ ŞEMŞİR: | Kalem ve kılıç. |
| ŞEMŞİR-İ ZULM: | Zulüm kılıcı. |
| ŞEMŞİR-BAZ: | f. İyi kılıç kullanan, kılıç oynatan. * Kılıçla ustalık gösteren. |
| ŞEMŞİR-BEDEST: | f. Elinde kılıç tutan. |
| ŞEMŞİR-GER: | (C.: Şemşirgerân) f. Kılıççı. |
| ŞEMŞİR-ZEN: | f. Kılıç çeken, kılıçla vuran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEMŞİR-İ ZULM : | Zulüm kılıcı. |
| ŞEMŞELİK : | Derisi ve âzâsı sarkık ve sülpük olan kadın. * Seri yürüyüşlü kadın. |
| ŞEM' : | Mum, ışık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |