Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEMAİM: | (Şemime. C.) Güzel kokular. |
| İçerisinde 'ŞEMAİM' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEMAİM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEMAİL : | (Şimal. C.) Huylar, ahlâklar, tabiatlar. |
| ŞEMA' : | (C.: şümu') Mum. Meclise zevk veren, meclisi süsliyen mum. * Oyun. * Mizaç, huy. |
| ŞEM' : | Mum, ışık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |