Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEML: | Az şey. Perâkendelik. Örtmek, bürünmek, toplanmak. Topluluk, cemaat, insan yığını. |
| ŞEMLAK: | Yaşlı, pir, ihtiyar. |
| ŞEMLE: | (C.: şümül) Kilim. Az miktar su. |
| ŞEMLE: | (C.: Şümül) Kilim. Az miktar su. |
| İçerisinde 'ŞEML' geçenler | |
| ŞEMİLLE (ŞEMLÂL-ŞEMLİL): | Yeyni, hafif. |
| ŞEMLAK: | Yaşlı, pir, ihtiyar. |
| ŞEMLE: | (C.: şümül) Kilim. * Az miktar su. |
| ŞEMLE: | (C.: Şümül) Kilim. * Az miktar su. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEMLAK : | Yaşlı, pir, ihtiyar. |
| ŞEM' : | Mum, ışık. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |