Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞENC: | Hıçkırık tutmak. |
| ŞENCAR: | Eşek marulu adı verilen bir cins ot. |
| İçerisinde 'ŞENC' geçenler | |
| BEŞENC: | f. Yüz güzelliği, parlaklığı. |
| ŞENCAR: | Eşek marulu adı verilen bir cins ot. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞENCAR : | Eşek marulu adı verilen bir cins ot. |
| ŞEN : | f. Naz, eda, cilve. * Göze ve gönüle hoş görünen hal. * Bayındır, ma'mur. * Sevinçli, ferahlı. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |