Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞERAİT: | (Şart. C.) Şartlar. |
| İçerisinde 'ŞERAİT' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞERAİT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞERAİF : | (Şerife. C.) Mutlular, kutlu kimseler. |
| ŞERAFEDDİN : | (Aslı: Şerefüd din'dir) Dinin şerefi. |
| ŞER' : | Emir ve nehy gibi hükümleri vaz' etmek. * Bir işe başlamak. * Dalmak. * Girmek. * Zâhir etmek, göstermek. * Cenab-ı Hakk'ın emri. Âyet, hadis, icma-i ümmetle ve kıyas-ı fukaha ile sâbit olan dinin temelleri, şeriat. (Bak: Şeriat) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |