Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞERARE: | (Şerâr) Kıvılcım. Elektrik kıvılcımı. Müsbet ve menfi (+ ve -) elektrik kutuplarının birbirine çok yakın olmasından veya dokunmasından hâsıl olan kıvılcımların parlayışı. |
| ŞERAREFİGEN: | f. Kıvılcım saçan. |
| ŞERARET: | Şerlilik, kötülük, fenalık. Kıvılcım. |
| ŞERAREFİGEN: | f. Kıvılcım saçan. |
| İçerisinde 'ŞERARE' geçenler | |
| ŞERAREFİGEN: | f. Kıvılcım saçan. |
| ŞERARET: | Şerlilik, kötülük, fenalık. * Kıvılcım. |
| ŞERAREFİGEN: | f. Kıvılcım saçan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞERAREFİGEN : | f. Kıvılcım saçan. |
| ŞERAR : | (Bak: şerare) |
| ŞERAFEDDİN : | (Aslı: Şerefüd din'dir) Dinin şerefi. |
| ŞER' : | Emir ve nehy gibi hükümleri vaz' etmek. * Bir işe başlamak. * Dalmak. * Girmek. * Zâhir etmek, göstermek. * Cenab-ı Hakk'ın emri. Âyet, hadis, icma-i ümmetle ve kıyas-ı fukaha ile sâbit olan dinin temelleri, şeriat. (Bak: Şeriat) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |