Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞERCE: | Dağdan aşağı sahraya inen akıcı su. |
| ŞERCEB: | Uzun, tavil. |
| ŞERCELE: | Yemiş kabı. |
| ŞERCEM: | (C.: şerâcim) şalgam. |
| ŞERCEB: | Uzun, tavil. |
| ŞERCEM: | (C.: Şerâcim) Şalgam. |
| İçerisinde 'ŞERCE' geçenler | |
| ŞERCEB: | Uzun, tavil. |
| ŞERCELE: | Yemiş kabı. |
| ŞERCEM: | (C.: şerâcim) şalgam. |
| ŞERCEB: | Uzun, tavil. |
| ŞERCEM: | (C.: Şerâcim) Şalgam. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞERCEB : | Uzun, tavil. |
| ŞERC : | Kıç, dübür. * Cem'etmek, toplamak. Birbiri üstüne yığmak. * Fırka. * Nev, cins. |
| ŞER' : | Emir ve nehy gibi hükümleri vaz' etmek. * Bir işe başlamak. * Dalmak. * Girmek. * Zâhir etmek, göstermek. * Cenab-ı Hakk'ın emri. Âyet, hadis, icma-i ümmetle ve kıyas-ı fukaha ile sâbit olan dinin temelleri, şeriat. (Bak: Şeriat) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |