Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ŞEREF: Yükseklik, yücelik. Büyüklük.
İnsanlar arasında geçerli ve makbul olma. Büyük bir makam sâhibi olma.
Cenab-ı Hakka itâat ve ubudiyyeti ve yüksek hizmeti ile çok ihsanına mazhar olma.
İftihâr, övünme.
ŞEREF-BAHŞ: f. şereflendiren. şeref veren.
ŞEREFE: Minarenin ezan okunan yeri. Yüksek kale ve emsali yerlerdeki burç, çıkıntı.
ŞEREF-EFZA: f. Şeref artıran.
ŞEREF-PEZİR: f. Şeref ve itibar bulan.
ŞEREF-RESAN: Şeref ulaştıran, şeref eriştiren.
ŞEREF-RİZ: f. Şeref veren.
ŞEREF-VARİD: f. Şerefle gelen.
ŞEREF-YAB: f. şeref bulan, şeref kazanan.
ŞEREF-ZAHİR: f. Şerefle çıkan.
ŞEREF-BAHŞ: f. Şereflendiren. Şeref veren.
ŞEREF-RESAN: Şeref ulaştıran, şeref eriştiren.
ŞEREF-YAB: f. Şeref bulan, şeref kazanan.
İçerisinde 'ŞEREF' geçenler
İZZ Ü ŞEREFLE: Güle güle, uğurlar olsun.
ŞEREF-BAHŞ: f. şereflendiren. şeref veren.
ŞEREFE: Minarenin ezan okunan yeri. Yüksek kale ve emsali yerlerdeki burç, çıkıntı.
ŞEREF-EFZA: f. Şeref artıran.
ŞEREF-PEZİR: f. Şeref ve itibar bulan.
ŞEREF-RESAN: Şeref ulaştıran, şeref eriştiren.
ŞEREF-RİZ: f. Şeref veren.
ŞEREF-VARİD: f. Şerefle gelen.
ŞEREF-YAB: f. şeref bulan, şeref kazanan.
ŞEREF-ZAHİR: f. Şerefle çıkan.
ŞEREF-BAHŞ: f. Şereflendiren. Şeref veren.
ŞEREF-RESAN: Şeref ulaştıran, şeref eriştiren.
ŞEREF-YAB: f. Şeref bulan, şeref kazanan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ŞEREF-BAHŞ : f. şereflendiren. şeref veren.
ŞEREKRAK (ŞERAKRUK) : Yeşil kanatlı, siyah burunlu, güvercin büyüklüğünde kırmızı bir kuş.
ŞER' : Emir ve nehy gibi hükümleri vaz' etmek. * Bir işe başlamak. * Dalmak. * Girmek. * Zâhir etmek, göstermek. * Cenab-ı Hakk'ın emri. Âyet, hadis, icma-i ümmetle ve kıyas-ı fukaha ile sâbit olan dinin temelleri, şeriat. (Bak: Şeriat)
ŞEA' : Dağılıp parçalanmak.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...