Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞERR: | Kötü iş, kötülük. Fenâlık. Kavga. Allaha isyan, emirlerine uymama, muhalif hareket etme. Fenâ adam, fenâlık yapan adam, kötü adam. Daha kötü, en kötü. |
| ŞERR-İ MAHZ: | Sırf şer. Hiç hayır ciheti olmayan şer ve musibet. |
| ŞERR-ÜN NÂS: | İnsanların en kötüsü, en zararlısı. |
| ŞERREDE: | "Ayırdı" mânâsına "Teşrid"den mâzi fiili. (Bak: Teşrid) |
| ŞERR Ü FESAD: | Kötülük ve bozukluk. şer ve fesat. |
| ŞERR Ü FESAD: | Kötülük ve bozukluk. Şer ve fesat. |
| İçerisinde 'ŞERR' geçenler | |
| EŞERR: | Çok fazla sevinmek. * Tekebbürlük etmek, gururlanmak. * Çok şerli. En kötü ve şerli. |
| EŞERR-İ NÂS: | İnsanların en şerlisi, nasın en kötüsü. |
| EŞERR: | Çok fazla sevinmek. * Tekebbürlük etmek, gururlanmak. * Çok şerli. En kötü ve şerli. |
| HEM-ŞERR: | f. Kötülükte beraber olan, kötülüğü birlikte yapan. |
| MEŞERRE: | Eyerin içine konulan yastık. |
| MÜŞERRAH: | (Şerh. den) Açılmış, teşrih olunmuş. |
| MÜŞERREF: | Şereflenmiş, şerefli. Herkesce kıymetli. |
| MÜŞERRİ': | Teşri' eden. Şeriatın kurucusu. Şeriat kanununu meydana getiren. (Bak: Teşri') |
| MÜŞERRİH: | (C.: Müşerrihîn) (Şerh. den) Açıklayan, şerheden. * Teşrih yapan doktor. |
| MÜTEŞERRİ': | Şeriat işleriyle uğraşan. * İlim ve şeriatta âlim olan. Şeriatla amel eden. |
| MÜTEŞERRİÂNE: | f. Müteşerri gibi, ona yakışır yolda. |
| MÜTEŞERRİF: | Şereflenen, şeref duyan. |
| MÜTEŞERRİZ: | Dibi sağlamlaştırılmış kitap. |
| ŞERR-İ MAHZ: | Sırf şer. Hiç hayır ciheti olmayan şer ve musibet. |
| ŞERR-ÜN NÂS: | İnsanların en kötüsü, en zararlısı. |
| ŞERREDE: | "Ayırdı" mânâsına "Teşrid"den mâzi fiili. (Bak: Teşrid) |
| ŞERR Ü FESAD: | Kötülük ve bozukluk. şer ve fesat. |
| ŞERR Ü FESAD: | Kötülük ve bozukluk. Şer ve fesat. |
| TEŞERRU': | şeriata uygun davranma. |
| TEŞERRUK: | Güneşte oturmak. |
| TEŞERRÜB: | Suyu kendine çekme, içme. * Meşreb sahibi olma. |
| TEŞERRÜF: | şereflenme. şeref bulma. Ulviyete erişme. |
| TEŞERRÜFÂT: | (Teşerrüf. C.) Şeref duymalar, şereflenmeler. Saygı göstermeler, hürmet etmeler. |
| TEŞERRU': | Şeriata uygun davranma. |
| TEŞERRUK: | Güneşte oturmak. |
| TEŞERRÜB: | Suyu kendine çekme, içme. * Meşreb sahibi olma. |
| TEŞERRÜF: | Şereflenme. Şeref bulma. Ulviyete erişme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞERR-İ MAHZ : | Sırf şer. Hiç hayır ciheti olmayan şer ve musibet. |
| ŞER' : | Emir ve nehy gibi hükümleri vaz' etmek. * Bir işe başlamak. * Dalmak. * Girmek. * Zâhir etmek, göstermek. * Cenab-ı Hakk'ın emri. Âyet, hadis, icma-i ümmetle ve kıyas-ı fukaha ile sâbit olan dinin temelleri, şeriat. (Bak: Şeriat) |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |