Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞETTA: | Çeşitli, başka başka, ayrı ayrı. Çok ve müteferrik olan. |
| ŞETTAM: | (şetm. den) Çok küfreden. |
| ŞETTAM: | (Şetm. den) Çok küfreden. |
| İçerisinde 'ŞETTA' geçenler | |
| İBARATÜNA ŞETTÂ: | Bizim ibarelerimiz çeşit çeşittir, muhteliftir, dağınıktır. |
| MESAİL-İ ŞETTA: | Dağınık mes'eleler, maddeler. |
| MÜŞETTA: | Kış evi. |
| ŞETTAM: | (şetm. den) Çok küfreden. |
| ŞETTAM: | (Şetm. den) Çok küfreden. |
| ULUM-U ŞETTÂ: | Dağınık bilgiler, çeşit çeşit ilimler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞETTAM : | (şetm. den) Çok küfreden. |
| ŞETT : | Dağınık olmak, târumar etmek, dağıtmak. Başka başka olmak. |
| ŞET' : | Açlıktan veya hastalıktan dolayı acı duymak. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |