Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEVA: | Kolay. Vücut organları. (El, ayak gibi). Malın kötüsü. |
| ŞEVAGİL: | (Şagile. C.) Uğraşmalar, meşguliyetler. |
| ŞEVAHIK: | (şahika. C.) Yüksek tepeler, şahikalar. |
| ŞEVAHİD: | (Şâhid. C.) Şahitler, şehadet edenler. |
| ŞEVAHİN: | (Şahin. C.) Şahinler, doğan kuşları. |
| ŞEVAİ': | (Şâyi'. C.) Yayılmış bulunanlar. Şâyi olanlar. |
| ŞEVAİB: | (Şâibe. C.) Kusurlar, lekeler, noksanlar, ayıplar. Şüpheler $ Eserler, izler, nişânlar. |
| ŞEVAİR: | (Şâire. C.) Kadın şâirler. |
| ŞEVAKİL: | (Şâkile. C.) Tarikler, yollar. Mezhebler, tarikatlar, meslekler. Şâkileler. |
| ŞEVAMİH: | (Şâmiha. C.) Yüksek yerler, tepeler, yüksekler. |
| ŞEVAMİL: | (Şâmile. C.) Şâmil olanlar, içine alanlar, çevreliyenler. |
| ŞEVAR: | Ev esvabı, elbise, libas. Heyet. |
| ŞEVARIK: | (Şârıka. C.) Nurlar, aydınlıklar. Parlaklıklar. |
| ŞEVARİ': | (Şâri'. C.) Büyük yollar, caddeler. |
| ŞEVARİB: | (Şârib. C.) Bıyıklar. |
| ŞEVARİD: | (Şâride. C.) Dağılmış, dağınık şeyler. |
| ŞEVAT: | (C.: şivâ) Baş derisi. |
| ŞEVATÎ: | (Şâti. C.) Kenarlar, kıyılar. |
| ŞEVAYİB: | (Şayibe. C.) Şâyibeler, noksanlıklar, ayıplar. |
| ŞEVAZ (ŞÜVÂZ): | Tütünsüz ateş. |
| ŞEVAZÎ: | Dağların dik tepeleri. |
| ŞEVAZZ: | (şâzze. C.) Müstesnalar. Kaide hârici olanlar. |
| ŞEVAHIK: | (Şahika. C.) Yüksek tepeler, şahikalar. |
| ŞEVAT: | (C.: Şivâ) Baş derisi. |
| ŞEVAZ (ŞÜVÂZ): | Tütünsüz ateş. |
| ŞEVAZZ: | (Şâzze. C.) Müstesnalar. Kaide hârici olanlar. |
| İçerisinde 'ŞEVA' geçenler | |
| ŞEVAGİL: | (Şagile. C.) Uğraşmalar, meşguliyetler. |
| ŞEVAHIK: | (şahika. C.) Yüksek tepeler, şahikalar. |
| ŞEVAHİD: | (Şâhid. C.) Şahitler, şehadet edenler. |
| ŞEVAHİN: | (Şahin. C.) Şahinler, doğan kuşları. |
| ŞEVAİ': | (Şâyi'. C.) Yayılmış bulunanlar. Şâyi olanlar. |
| ŞEVAİB: | (Şâibe. C.) Kusurlar, lekeler, noksanlar, ayıplar. * Şüpheler $* Eserler, izler, nişânlar. |
| ŞEVAİR: | (Şâire. C.) Kadın şâirler. |
| ŞEVAKİL: | (Şâkile. C.) Tarikler, yollar. Mezhebler, tarikatlar, meslekler. Şâkileler. |
| ŞEVAMİH: | (Şâmiha. C.) Yüksek yerler, tepeler, yüksekler. |
| ŞEVAMİL: | (Şâmile. C.) Şâmil olanlar, içine alanlar, çevreliyenler. |
| ŞEVAR: | Ev esvabı, elbise, libas. * Heyet. |
| ŞEVARIK: | (Şârıka. C.) Nurlar, aydınlıklar. Parlaklıklar. |
| ŞEVARİ': | (Şâri'. C.) Büyük yollar, caddeler. |
| ŞEVARİB: | (Şârib. C.) Bıyıklar. |
| ŞEVARİD: | (Şâride. C.) Dağılmış, dağınık şeyler. |
| ŞEVAT: | (C.: şivâ) Baş derisi. |
| ŞEVATÎ: | (Şâti. C.) Kenarlar, kıyılar. |
| ŞEVAYİB: | (Şayibe. C.) Şâyibeler, noksanlıklar, ayıplar. |
| ŞEVAZ (ŞÜVÂZ): | Tütünsüz ateş. |
| ŞEVAZÎ: | Dağların dik tepeleri. |
| ŞEVAZZ: | (şâzze. C.) Müstesnalar. Kaide hârici olanlar. |
| ŞEVAHIK: | (Şahika. C.) Yüksek tepeler, şahikalar. |
| ŞEVAT: | (C.: Şivâ) Baş derisi. |
| ŞEVAZ (ŞÜVÂZ): | Tütünsüz ateş. |
| ŞEVAZZ: | (Şâzze. C.) Müstesnalar. Kaide hârici olanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEVAGİL : | (Şagile. C.) Uğraşmalar, meşguliyetler. |
| ŞEV : | f. Gece. Leyl. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |