Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEVAHİN: | (Şahin. C.) Şahinler, doğan kuşları. |
| İçerisinde 'ŞEVAHİN' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEVAHİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEVAHİD : | (Şâhid. C.) Şahitler, şehadet edenler. |
| ŞEVAHIK : | (şahika. C.) Yüksek tepeler, şahikalar. |
| ŞEVA : | Kolay. * Vücut organları. (El, ayak gibi). * Malın kötüsü. |
| ŞEV : | f. Gece. Leyl. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |