Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEVAMİL: | (Şâmile. C.) Şâmil olanlar, içine alanlar, çevreliyenler. |
| İçerisinde 'ŞEVAMİL' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEVAMİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEVAMİH : | (Şâmiha. C.) Yüksek yerler, tepeler, yüksekler. |
| ŞEVA : | Kolay. * Vücut organları. (El, ayak gibi). * Malın kötüsü. |
| ŞEV : | f. Gece. Leyl. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |