Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEVK-ÂLUD: | f. şevkli, neşeli, sevinçli, keyifli. |
| ŞEVK-ÂLUD: | f. Şevkli, neşeli, sevinçli, keyifli. |
| İçerisinde 'ŞEVK-ÂLUD' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEVK-ÂLUD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEVK-ÂVER : | f. Neşe veren, neşe getiren, şevklendiren. |
| ŞEVK-İ TENZİLÎ : | Kur'an-ı Kerim'in ilk önceki mânâsıyla Sahabelere verdiği sevgi ve iştiyak. Kur'an-ı Kerim'in tenzil mertebesindeki mânâsının verdiği şevk. İlâhî bir makamdan inmenin verdiği şevk. |
| ŞEVK : | Diken. * Birinin hiddet ve şevketi görünmek. * Ekin. |
| ŞEV : | f. Gece. Leyl. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |