Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEVKET: | Kudret ve kuvvetten doğma haşmet. Padişaha mahsus heybet ve saltanat. Diken. Diken batmak. |
| ŞEVKETLÛ: | Tar: Padişahlar hakkında kullanılmış bir tâbir olup, azamet ve heybet sahibi mânalarına gelir. |
| İçerisinde 'ŞEVKET' geçenler | |
| ŞEVKETLÛ: | Tar: Padişahlar hakkında kullanılmış bir tâbir olup, azamet ve heybet sahibi mânalarına gelir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEVKETLÛ : | Tar: Padişahlar hakkında kullanılmış bir tâbir olup, azamet ve heybet sahibi mânalarına gelir. |
| ŞEVKERAN : | Baldıran otu. |
| ŞEVK : | Diken. * Birinin hiddet ve şevketi görünmek. * Ekin. |
| ŞEV : | f. Gece. Leyl. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |