Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEYHEYN: | (Bak: şeyhan) |
| ŞEYHEYN: | (Bak: Şeyhan) |
| İçerisinde 'ŞEYHEYN' geçenler | |
| HADÎS-İ ŞEYHEYN: | En muteber ve büyük hadis âlimlerinden İmam-ı Buharî ve İmam-ı Müslim'den rivayet edilen hadis-i şerif. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEYHEM : | (C.: şeyâhim) Erkek kirpi. |
| ŞEYH : | Yaşlı adam. * Bir kabilenin ileri geleni. Kabile reisi. * Tarikatta müridlerin reisi. (Bak: Müteşeyyih, Tarikat) |
| ŞEY' : | Nesne, şey. * İstemek, dilemek. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |