Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ŞEYYAD: | (Şeyd. den) Riyâkâr. Yüze gülen. Sıvacı. |
| İçerisinde 'ŞEYYAD' geçenler | |
| İçerisinde 'ŞEYYAD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ŞEYYEBET : | (Şeyb. den) İhtiyarlattı (meâlinde fiildir.).Şeyyebetnî : Beni ihtiyarlattı, beni ihtiyar etti (mânâsında) |
| ŞEY' : | Nesne, şey. * İstemek, dilemek. |
| ŞEA' : | Dağılıp parçalanmak. |