Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AÇI: | (Bak: Zâviye) |
| İçerisinde 'AÇI' geçenler | |
| ÇİN-İ MAÇİN: | Çin ve Çin'in güney kısmı. |
| MAÇİN: | Çin'e tâbi, Doğu Türkistan tarafındaki çöllerde ve Târim nehrinin güneybatısındaki dağlarda oturan Türk milletinden bir kavimdir ve simaca Moğol ile Aryâ cinslerinden mürekkeb oldukları anlaşılıyor. İçlerinde sarı saçlı ve mavi gözlü adamlar dahi bulunuyorsa da lisan bakımından Doğu Türkistan'ın ahalisinden farkları yoktur. Çağatay dili konuşurlar. Kendileri çok tembel; ve zevk ve eğlenceye çok düşkündürler. Ziraat vs. işleri kadınları tarafından yapılır. Tamamı müslüman ve sünnîdirler. |
| NAÇİZ: | (Nâ-çiz) f. Çok küçük, ehemmiyetsiz şey, değersiz, hükümsüz. |
| NAÇİZANE: | f. Çok ehemmiyetsiz olarak. Pek ufak olarak. |
| SUKATAÇİN: | f. Kırıntı, döküntü toplayan. Artık toplayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AÇALYA : | yun. Fundagillerden, güzel çiçekli bir bitki ve çiçeği. |