Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AİŞ: | Yaşıyan. Rahat yaşıyan. |
| AİŞE: | (Bak: Ayişe) |
| İçerisinde 'AİŞ' geçenler | |
| AİŞE: | (Bak: Ayişe) |
| DERD-İ MAİŞET: | Geçinmek derdi ve zorluğu. Maişet derdi. |
| HAŞAİŞ: | (Haşiş. C.) Kuru otlar. |
| MAİŞET: | (Ayş. dan) Yaşayış. Yaşama. Ömür. * Yaşamaya lüzumlu bulunan maddeler. |
| MAİŞETGÂH: | f. Maişet yeri. Geçim te'min edilen yer. |
| MEDAR-I MAİŞET: | Geçim vasıtası. |
| MAİŞETGÂH: | f. Maişet yeri. Geçim te'min edilen yer. |
| RAİŞ: | Huk: Rüşvet veren kimse ile rüşvet alan arasında vasıtalık eden kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AİŞE : | (Bak: Ayişe) |
| AİB : | (Bak: Ayib) |