Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞÛB: | f. Karıştırıcı, karıştıran mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |
| AŞÛB-ENGİZ: | f. Karışıklığa medar olan, kargaşalığa sebebiyet veren. |
| AŞÛB-GÂH: | f. Gürültülü patırtılı yer. Kargaşalık ve karışıklık yeri. |
| İçerisinde 'AŞÛB' geçenler | |
| AŞÛB-ENGİZ: | f. Karışıklığa medar olan, kargaşalığa sebebiyet veren. |
| AŞÛB-GÂH: | f. Gürültülü patırtılı yer. Kargaşalık ve karışıklık yeri. |
| DİL-AŞUB: | f. Kalbi sıkan, yüreğe sıkıntı veren, gönle eza veren. * Kalbi meftun eden güzel. |
| HIRED-ÂŞUB: | f. Akıl dağıtan. |
| ŞEHR-AŞUB: | Şehri karıştıran, kargaşalık yapan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞÛB-ENGİZ : | f. Karışıklığa medar olan, kargaşalığa sebebiyet veren. |
| AŞU : | Kör olmak. Görmemek. * Mc: Görmemezlikten gelmek. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |