Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞİRE: | Onuncu. Tâsia'nın altmışta biri. |
| AŞİREN: | Onuncu olarak, onuncu derecede. |
| AŞİRET: | Kabile, oymak, göçebe halinde yaşıyan ekseri bir soydan gelen cemaat. Yakın akraba, âile. |
| AŞİRET-İ GALİB: | Galip gelen aşiret. Aşiretin ekseriyeti, çokluğu. |
| İçerisinde 'AŞİRE' geçenler | |
| AŞİREN: | Onuncu olarak, onuncu derecede. |
| AŞİRET: | Kabile, oymak, göçebe halinde yaşıyan ekseri bir soydan gelen cemaat. Yakın akraba, âile. |
| AŞİRET-İ GALİB: | Galip gelen aşiret. * Aşiretin ekseriyeti, çokluğu. |
| KAŞİRE: | Derisi yarılmış olan baş yarığı. * Yerin yüzünü kazıp götürmüş olan yağmur. |
| MİRAN AŞİRETİ: | Cizre havalisinde Bühti ismi ile de anılan bir aşiret adı. |
| NAŞİRE: | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. * Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞİREN : | Onuncu olarak, onuncu derecede. |
| AŞİR : | Onuncu. * Eskiden öşür toplayan vergi memuru. (Bak: Amil) |
| AŞİ : | (C.: Avâş) Kastedici. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |