Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞŞ: | Zayıf adam. Az, kalil. Kuş yuvası. |
| AŞŞAB: | (Aşşeb. den) Nebatları, bitkileri toplayarak ve misallerini kurutarak her biri üzerinde ilmî incelemeler yapan âlim. |
| AŞŞAR: | A'şar tahsildarlığı yapmış olan kimse. Öşürcü, ondalıkçı. |
| AŞŞE: | Yaprağı uzun ve ince olan hurma ağacı. Zayıf vücutlu, uzun boylu kadın. |
| İçerisinde 'AŞŞ' geçenler | |
| AŞŞAB: | (Aşşeb. den) Nebatları, bitkileri toplayarak ve misallerini kurutarak her biri üzerinde ilmî incelemeler yapan âlim. |
| AŞŞAR: | A'şar tahsildarlığı yapmış olan kimse. Öşürcü, ondalıkçı. |
| AŞŞE: | Yaprağı uzun ve ince olan hurma ağacı. * Zayıf vücutlu, uzun boylu kadın. |
| GAŞŞ: | Örtmek, setretmek. |
| GAŞŞ: | Hâin. |
| GAŞŞ: | Örtmek, setretmek. |
| HAŞŞ: | Kat'etmek, kesmek. * Toplamak, cem'etmek. * Davara ot vermek. * Ateş yakmak. |
| HAŞŞ: | Girmek, dühul etmek. |
| HAŞŞAB: | Ağaçtan anlayan. * Ağaç satan. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| HAŞŞAŞ: | Esrar, eroin gibi uyuşturucu maddeler kullanan. Esrarcı, esrar içen. |
| HAŞŞ: | Kat'etmek, kesmek. * Toplamak, cem'etmek. * Davara ot vermek. * Ateş yakmak. |
| HAŞŞAK: | Bir nehir ismi. |
| KAŞŞ: | Yaranın iyileşmesi. * Hasta iyi olmak. * Evmek. |
| MAHAŞŞE: | Kıç, dübür, makad. |
| MİHAŞŞ(E): | Ot biçtikleri âlet. Orak ve tırpan. * Ot koydukları kap. |
| MUAŞŞER: | (Aşr. dan) Onlu, onluk. On kısma bölünmüş. * Edb: Onar mısralık bendlerden teşekkül eden manzumeler. |
| MUAŞŞEŞ: | Ağaçlarında kuş yuvası çok olan yer. |
| MUAŞŞİR: | (Aşr. dan) Ondalıkçı. Öşürcü. Aşar memuru. |
| MUGAŞŞÎ: | (Gaşy. den) Bayıltıcı, bayıltan. |
| MUHAŞŞA: | Hâşiye yazılmış. Tahşiye olunmuş. |
| MUHAŞŞEM: | Sarhoş, mest. |
| MUHAŞŞİ: | Hâşiye yazan. Hâşiyeliyen. |
| MUHAŞŞİ': | Kibirli bir kimsenin kibir ve gururunu kıran. |
| MUHAŞŞÎ: | (Haşyet. den) Korkutan, ürküten. |
| MUHAŞŞİD: | Tahşideden. Bir yere toplayan. |
| MUHAŞŞİM: | Keskinliği dolayısıyla sarhoş edici şey. |
| MUHAŞŞİN: | Öfkelendiren, kızdıran. Gücendiren. |
| MUKAŞŞER: | (Kışr. dan) Kabuğu soyulmuş. |
| MUVAŞŞAH: | (Vişâh. dan) Süslenmiş, süslü. |
| MÜTEAŞŞIK: | Âşık olan, taaşşuk eden, çok seven. |
| MÜTEGAŞŞİ: | (Gaşy. dan) Kendinden geçen, gaşyolan. * Bürünen, örtünen. |
| MÜTEGAŞŞİM: | Galebe eden. |
| MÜTEHAŞŞİ: | Korkan, irkilen. Hürmet ile korkup çekinen. |
| MÜTEHAŞŞİ': | (Huşu'. dan) Kendini alçak tutan, alçakgönüllü, mütevâzi. |
| MÜTEHAŞŞİB: | (Haşeb. den) Odunlaşan, odunlaşmış. |
| MÜTEHAŞŞİD(E): | (C.: Mütehaşşidîn) Yardım için koşuşup toplanan, biriken, yığılan. |
| MÜTEHAŞŞİDÎN: | (Mütehaşşid. C.) Birikenler, toplananlar. |
| MÜTEHAŞŞİN: | Sertlik gösteren, kabalaşan. |
| MÜTEKAŞŞİ': | (Kaş'. den) Balgam çıkaran hasta. * Balgam söktüren ilâç. |
| MÜTEMAŞŞİT: | Saçını sakalını tarayan. |
| MÜTEVAŞŞİH: | Süslenen, takınan. |
| MUHAŞŞEM: | Sarhoş, mest. |
| MUHAŞŞÎ: | (Haşyet. den) Korkutan, ürküten. |
| MUVAŞŞAH: | (Vişâh. dan) Süslenmiş, süslü. |
| MÜTEHAŞŞİDÎN: | (Mütehaşşid. C.) Birikenler, toplananlar. |
| MÜTEMAŞŞİT: | Saçını sakalını tarayan. |
| TAAŞŞUK: | Âşık olmak. Çok fazla derecede sevgi beslemek. |
| TAGAŞŞİ: | (Gışâ. dan) Bürünmek, örtünmek. |
| TAHAŞŞİ: | (Haşyet. eden) Korkmak. Çekinmek. Ürpermek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞŞAB : | (Aşşeb. den) Nebatları, bitkileri toplayarak ve misallerini kurutarak her biri üzerinde ilmî incelemeler yapan âlim. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |