Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞEN: | Her nesnenin aslı ve kökü. Sözü kendi kanaatine göre söylemek. |
| AŞENNET: | (C.: Aşânit) Yaramaz huylu kimse. |
| AŞENZER: | Katı, sağlam nesne. |
| AŞENNET: | (C.: Aşânit) Yaramaz huylu kimse. |
| İçerisinde 'AŞEN' geçenler | |
| AŞENNET: | (C.: Aşânit) Yaramaz huylu kimse. |
| AŞENZER: | Katı, sağlam nesne. |
| AŞENNET: | (C.: Aşânit) Yaramaz huylu kimse. |
| BAŞENG: | f. Tohumluk olmak için saklanan sarı, iri hıyar, salatalık. * Asma üzerindeki üzüm salkımı. |
| HAŞENE: | (Haşin. C.) Sert, katı ve kalb kırıcı olanlar. |
| MAAŞEN: | Yaşayış bakımından. |
| PAŞENDE: | f. Saçan, dağıtan, saçıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞENNET : | (C.: Aşânit) Yaramaz huylu kimse. |
| AŞEBE : | Zayıflığından gövdesi kurumuş olan yaşlı kimse. * Büyük azı dişi. * Küçük adam. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |