Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞNA: | f. Yüzücü. Yüzme. Tanıyan, yabancı olmayan. (Bak: Aşina) |
| AŞNAGER: | f. Yüzücü. Yüzgeç. |
| AŞNAGERÎ: | f. Yüzme, yüzücülük. |
| AŞNAB: | f. Yüzen, yüzücü. |
| AŞNA-YAN: | (Aşnayî. C.) f. Dostluklar, âşinalıklar, haberdarlıklar. |
| AŞNAGER: | f. Yüzücü. Yüzgeç. |
| AŞNAGERÎ: | f. Yüzme, yüzücülük. |
| AŞNAB: | f. Yüzen, yüzücü. |
| İçerisinde 'AŞNA' geçenler | |
| AŞNAGER: | f. Yüzücü. Yüzgeç. |
| AŞNAGERÎ: | f. Yüzme, yüzücülük. |
| AŞNAB: | f. Yüzen, yüzücü. |
| AŞNA-YAN: | (Aşnayî. C.) f. Dostluklar, âşinalıklar, haberdarlıklar. |
| AŞNAGER: | f. Yüzücü. Yüzgeç. |
| AŞNAGERÎ: | f. Yüzme, yüzücülük. |
| AŞNAB: | f. Yüzen, yüzücü. |
| HAŞNA': | Saliha kadın. |
| LİSAN-ÂŞNÂ: | f. Lisan bilir. Yabancı dil bilen. |
| NA-AŞNA: | f. Bilinmeyen, yabancı. |
| NABIZ-ÂŞNÂ: | f. Nabızdan anlayan. Mizaç bilen. Karşısındakinin zayıf taraflarını bilen. |
| NABZ-AŞNA: | f. Nabızdan anlayan, mizac bilen. |
| PAŞNA: | f. Topuk, ökçe. |
| PAŞNA: | f. Topuk, ökçe. |
| RAZ-AŞNA: | f. Bir sırrı bilen. |
| UMURAŞNA: | (Umur-âşnâ) f. İşten anlar, işbilir. |
| ZUDAŞNA: | (Zud-âşnâ) f. Her gördüğü kimseyle dost olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞNAGER : | f. Yüzücü. Yüzgeç. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |