Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| AŞV: | Kasdetmek. |
| AŞVA': | Geceleyin gözü görmeyen kadın veya kız. Önüne bakmayıp her ne olursa basan deve. |
| AŞVE: | Akşam karanlığı. Akşam yemeği. |
| AŞVEZ: | (C.: Aşâviz) Sağlam yer. Sağlam ve geçirimsiz yerlerde oluşan göl. Sağlam, kuvvetli deve. Çok et. |
| AŞV: | Kasdetmek. |
| İçerisinde 'AŞV' geçenler | |
| AŞVA': | Geceleyin gözü görmeyen kadın veya kız. * Önüne bakmayıp her ne olursa basan deve. |
| AŞVE: | Akşam karanlığı. * Akşam yemeği. |
| AŞVEZ: | (C.: Aşâviz) Sağlam yer. * Sağlam ve geçirimsiz yerlerde oluşan göl. * Sağlam, kuvvetli deve. * Çok et. |
| GAŞVE: | (Gışâve-Guşve) Perde, hicap, örtü. * Göz kararmak. |
| HAŞV: | (Haşiv) (C.: Ahşâ) Tıb: Vücudun içindeki uzuvlardan her birisi. * Minder, yastık gibi şeylerin içini dolduran pamuk, kuru ot. * Kırılması ihtimali olan eşyanın arasına konan yumuşak, ot gibi şey. * Edb: İbarede lüzumsuz söz bulunması, aynı mânada iki kelimeyi yanyana söylemek: Ahd ü peymân, vakt ü zaman, ferid ü yektâ... gibi. |
| HAŞV-İ KABİH: | Edb: Söze çirkinlik veren kelime fazlalığı. |
| HAŞV-İ MELİH: | Söz arasında ikinci bir kelime veya cümle ile ikinci derecede bir mâna ifade etmek. |
| HAŞV-İ MÜFSİD: | Edb: İbarede yalnız kalabalık etmekle kalmayıp mânâyı da anlaşılmaz hale getiren söz. |
| HAŞV: | Hurmanın kötüsü. |
| HAŞVÎ: | Mânâsız sözler söyleyen, saçma sapan konuşan. * Haşve benziyen. |
| HAŞVİYYAT: | Söz arasında, lüzumsuz, fazladan olan sözler. |
| KAŞV: | Kabuğu soyulmuş olan. |
| KAŞVAN: | Zayıf erkek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AŞVA' : | Geceleyin gözü görmeyen kadın veya kız. * Önüne bakmayıp her ne olursa basan deve. |
| AŞ : | f. Muharrem ayında pişirilen aşure. * Yemek, taam. |