Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ABİS: Asık suratlı, ekşi yüzlü kimse.
Arslan.
ABİS: Alaycı, saygısız.
ABİS: Denizlerdeki dokuzbin metreyi geçen derinlikler.
ABÎSE: (C: Abayis) Tarhana.
ABİST: f. Gebe, hâmile.
ABİSTEN: f. Gizli, gizleme.
Gebe.
Dişilik.
ABİSTENÎ: f. Hâmilelik, gebelik.
ABİŞHOR: f. Hayvan sulama yeri.
İçme kabı.
Dinlenmek için kısa bir duraklama, teneffüs.
Günlük yiyecek.
ABİŞTGÂH: f. Gizlenecek yer, gizli yer.
İçerisinde 'ABİS' geçenler
AB-I ÂBİSTENÎ: Nebatların beslenip büyümesi için zaruri olan su ve yağmur. * Gebeliğe sebep olan su, meni.
ABÎSE: (C: Abayis) Tarhana.
ABİST: f. Gebe, hâmile.
ABİSTEN: f. Gizli, gizleme. * Gebe. * Dişilik.
ABİSTENÎ: f. Hâmilelik, gebelik.
ABİŞHOR: f. Hayvan sulama yeri. * İçme kabı. * Dinlenmek için kısa bir duraklama, teneffüs. * Günlük yiyecek.
ABİŞTGÂH: f. Gizlenecek yer, gizli yer.
AHABİŞ: (Habeş. C.) Habeşliler.
ARABİSTAN: f. Arap ülkesi. Arapların yaşadığı ülke.
AVABİS: Müdhiş, çetin günler. * Yüzü abûs kimseler.
BESERE-İ HABİSE: Çıktığı yeri kangren eden ve adına da kara kabarcık denen öldürücü bir hastalık.
DEBABİS: (Debbus. C.) Topuzlar.
ERVAH-I HABİSE: Habis, kötü ruhlar. Allah'a isyan eden, itaati sevmeyen anarşist ruhlar.
GABÎSE: Keş ile karıştırılmış yağ.
HABİS: Bağışlanan şey. Mukabilinde bir ücret istenmeyen şey. Parasız olarak verilen nesne.
HABÎS: (Hubs. dan) Fesadcı. Hilekâr. Alçak tabiatlı. Kötü. Pis.
HABİS: Hapseden. Tutan. Hapishâneye atan.
HABİS(A): Un helvası.
HABİSTAN: f. Yatakhane, yatak odası.
HULABİS: İnce ses.
HUNABİS(E): Arslan. * Zâlim ve kötü kimse.
KABİS: Hızlı giden at. Süratli at.
KABİS: Yusuf Aleyhisselâm'ın rüyasında gördüğü yıldızlardan birisi.
KABİSA: Parmak ucuyla yenen şey.
KABİSE: Üveyik kuşu.
KÂBİSE: Ucu üstüne eğri ve kıvrık olan burun.
KERABİS: (Kirbâs. C.) Kumaşlar. Bezler.
LABİS: Giyinmiş. Giyen.
LABİŞARTIN: (Lâ bişartın) Kayıtsız şartsız. Bir şarta dayanmaksızın.LABORATUVAR : Fr. İlmî ve sınaî çalışma ve araştırmalar yapmak için çeşitli cihaz ve malzemelerin bulunduğu yer.
MAHABİS: (Mahbes. C.) Ceza evleri, zindanlar. Hapishaneler.
MAHABİS: (Mahbus. C.) Hapsedilmişler, mahbuslar. Bir yere kapatılmış olanlar.
MELABİS: Elbiseler. Giyecek şeyler.
MÜLABİS: (Lebs. den) Münasebet kuran. Yakınlık gösteren. Bir kimse ile aşırı ahbaplık eden. * Karışan.
SERABİSTAN: f. Serap yeri. (Fâni, bekasız dünyadan kinayedir.)
TABİSTAN: f. Yaz mevsimi.
TABİŞ: f. Parlayış, parıldayış.
TABİŞ-GEH: f. Parıltı yeri.
YABİS: Kuru.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ABÎSE : (C: Abayis) Tarhana.
ABIK : Sebebsiz olarak sahibi yanından kaçan köle.* Civa. (Hg)
AB : f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...