Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ABAK: | İcab etmek. Lâzım olmak. Yapışmak. |
| ABAKİYE: | Lâzım olmak. Yapışmak. Zahmet. |
| İçerisinde 'ABAK' geçenler | |
| ABAKİYE: | Lâzım olmak. * Yapışmak. * Zahmet. |
| AĞTABAKA: | Tıb: Görme sinirlerinin göz yuvarlağı içinde dağılmasından meydana gelen zar. |
| FENN-İ TABAKAT-ÜL ARZ: | Jeoloji ilmi. |
| HABAK: | f. Mandıra, ağıl. * Dört yanı bir duvar veya set ile çevrilmiş yer, avlu. |
| HEM-SABAK: | f. Ders arkadaşı. Aynı dersi okuyanların beheri. |
| İLM-İ TABAKAT-ÜL ARZ: | Arzın tabakalarından bahseden ilim. Jeoloji. |
| KABAKULAK: | Tıb: Daha ziyade tükrük bezlerini şişiren bulaşıcı ve ateşli bir hastalık. |
| MABAKİ: | Geri kalan, kalan, artan. |
| MASABAK: | (Bak: Masebak) |
| MUTABAKAT: | Uygunluk. Muhalif ve mugayir olmayıp, uygun ve muvafık olmak. * Man: Lâfzın, mevzuu olduğu mânânın tamamına delâleti. |
| MÜSABAKA: | Karşılıklı yarışma. Hangisinin ileride olduğunu anlamak için yapılan tecrübe, imtihan. Bir şeyde derece anlama için iki veya daha çok şahıslar arasında bazı şartlarla yapılan tecrübe. |
| MÜSABAKAT: | Yarış, yarışma, müsâbaka. |
| MÜZABAK: | Civa sürülmüş akça. |
| TABAK: | (C.: Etbâk) Örtü. * Hâl. * Cemaat, topluluk. * Kabile. |
| TABAK: | (Bak: Debbag) |
| TABAKA: | Kat. Katmer. * Sınıf, topluluk. * Sigara paketi. * Bir veya iki yapraklı kâğıt. |
| TABAKA-İ HAYAT: | Hayat tabakası. Kabirdeki hayat, dünya hayatı gibi. (Bak: Meratib-i hayat) |
| TABAKA-İ MESTURİYET: | Gizlilik tabakası. Örtülü oluş. |
| TABAKA-İ SEVÂBİT: | Sabit bilinen yıldızlar tabakası. |
| TABAKA': | Kelâmdan âciz kimse, konuşamayan kişi. * Cimaı yerince yapamayan kimse. |
| TABAKAT: | Tabakalar. Katlar. Gruplar. Dereceler. |
| TABAK-ÇE: | f. Küçük tabak. |
| TABAKHANE: | Ham derilerin işlendiği yer. (Aslı: Debbağhane) (Bak: Debbağ) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ABAKİYE : | Lâzım olmak. * Yapışmak. * Zahmet. |
| ABA' : | Kaba, ahmak kişi. |
| AB : | f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik. |