Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂBAL: | Develer. |
| ABAL: | Dağ kili. |
| ABALET: | Ağırlık. |
| İçerisinde 'ABAL' geçenler | |
| ABALET: | Ağırlık. |
| ALABALIK: | t. Akıntısı sert olan soğuk ve tatlı sularda bulunan bir cins leziz balık. |
| HABAL: | Bozulma, düzensizlik. Karma karışıklık. * Sıkıntı, hüzün, keder, üzüntü. |
| HABALA: | (Hublâ. C.) Gebeler. |
| HABALEYAT: | (Habâlâ. C.) Hâmileler, gebeler. |
| KABALE: | Kadı'nın (hâkimin) verdiği hüccet. * Toptan, götürü ile yapılan satış. * Yahudilerin kendi cemaatlarına verdikleri vergi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ABALET : | Ağırlık. |
| ABA' : | Kaba, ahmak kişi. |
| AB : | f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik. |