Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ABEKET: | (C.: Abekât) Tâne, az şey. Tuluk içinde kalan yağ bakiyyesi. Ekmek parçası. Yılan başı dedikleri ufacık akça boncuk. |
| İçerisinde 'ABEKET' geçenler | |
| İçerisinde 'ABEKET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂBEK : | Sulu, su dolu olan şeyler. * Çıban. * Civa. (Hg). |
| ABE' : | Kıymet. Ehemmiyet. Meta'. |
| AB : | f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik. |