Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ABIK: | Sebebsiz olarak sahibi yanından kaçan köle. Civa. (Hg) |
| İçerisinde 'ABIK' geçenler | |
| ENABİK: | (İnbik. C.) İnbikler. |
| HABÎKE: | (C.: Habâik) Kehkeşan, samanyolu. * Çizgi. * (C.: Hubük) Dikkat ve itina ile, sağlam ve san'atlı dokunmuş, yol yol hâreli güzel kumaş. |
| HENABİK: | Halka nasihat edip, dediğini kendi yapmayan kimse. |
| MENABİK: | Batman. |
| MÜTESABİKE: | Bir şeyin kalıba dökülmesi. * Mâdeni eritip süzmek. |
| MÜTEŞABİK(E): | Beraber ve karışık olanlar, birbirine karışanlar. Birbirine karışmış ve girmiş vaziyette olan. Girift. |
| NEHABİK: | Bildikleriyle amel etmeyip halka da öğretmeyen. |
| SABİKÎN: | (Bak: Sâbıkûn) |
| SENABİK: | (Sünbük. C.) At ve katır gibi hayvanların tırnakları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ABÎ : | f. Ayva. * Suda yaşayan ve suda meydana gelen. * Çok mâvi. |
| AB : | f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik. |