Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ABIK: Sebebsiz olarak sahibi yanından kaçan köle.
Civa. (Hg)
İçerisinde 'ABIK' geçenler
BER-SABIK: f. Eskisi gibi.
DABIK: Bir yerin adı.
DEVR-İ SÂBIK: Bir önceki hükümet. Geçmiş devir.
EDVAR-I SÂBIKA: Geçen zamanlar.
ENABİK: (İnbik. C.) İnbikler.
GAYR-I MUTABIK: Uygun gelmeyen, uymayan.
HABÎKE: (C.: Habâik) Kehkeşan, samanyolu. * Çizgi. * (C.: Hubük) Dikkat ve itina ile, sağlam ve san'atlı dokunmuş, yol yol hâreli güzel kumaş.
HENABİK: Halka nasihat edip, dediğini kendi yapmayan kimse.
KEMÂ Fİ-S-SÂBIK: Eskisi gibi.
KEMÂ KÂNE Fİ-S-SÂBIK: Eskisi gibi, eskisindeki gibi.
MENABİK: Batman.
MUNTABIK: İntibak eden. Birbirine uyan. Uygun.
MUTABIK: Uygun. Muvafık. Uyan.
MUTATABIK: Münâsib gelen. Birbirine uyan. Uygun.
MÜNTABIK: Mutabık ve muvafık, uygun olan.
MÜNTABIKA: Söylenirken dilin üst damağa kapanması. Bu hâlde ağızdan çıkan harfler; sad, dad, tı, zı.
MÜSABIK: (Sebk. dan) Müsabakaya giren, yarışmaya katılan. * Geçen.
MÜTESABIK(A): Müsabaka eden. Birinden üstün gelmek için çalışan. * İleri geçmek için yarışmak, birisinden ileri geçmek.
MÜTESABİKE: Bir şeyin kalıba dökülmesi. * Mâdeni eritip süzmek.
MÜTEŞABİK(E): Beraber ve karışık olanlar, birbirine karışanlar. Birbirine karışmış ve girmiş vaziyette olan. Girift.
NEHABİK: Bildikleriyle amel etmeyip halka da öğretmeyen.
SÂBIK(A): Geçmiş. Önceki. * Zamanca veya rütbece ileride olan. * Eskiden işlenmiş suç.
SÂBIK-UL BEYÂN: Yukarıda söylenillmiş, zikri geçmiş.
SÂBIKA-İ MÜKERRERE: Birden fazla suç işleme.
SÂBIKAN: Bundan önce, evvelce.
SÂBIKÛN (SÂBIKÎN ): (Sâbık. C.) Sâbıklar. Öncekiler. Geçmişler.
SÂBIKÎN-I İSLÂM: En evvel müslüman olan sahabeler. (Bak: Ashab-ı Suffa, Saff-ı evvel)
SABİKÎN: (Bak: Sâbıkûn)
SENABİK: (Sünbük. C.) At ve katır gibi hayvanların tırnakları.
SEVABIK: (Sâbıka. C.) Geçmiş şeyler. Geçmiş haller. Geçmişte işlenmiş suç ve kabahatlar.
TABIK: Büyük kiremit.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ABÎ : f. Ayva. * Suda yaşayan ve suda meydana gelen. * Çok mâvi.
AB : f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...