Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACÜR: | Yoğunluk, semizlik, besililik. Yoğun. Her nesnenin hacmi ve cüssesi olmak. |
| ACÜR: | Kuyruk. |
| ACÜR: | Kerpiç, tuğla, kiremit. |
| ACÜRÎ: | Kiremitçi, tuğlacı. |
| İçerisinde 'ACÜR' geçenler | |
| ACÜRÎ: | Kiremitçi, tuğlacı. |
| TEHACÜR: | Birbirinden ayrılmak. * Kesilmek. |
| TEŞACÜR: | (şecer. den) Sopalarla vuruşma. Birbirine girme kavga, dövüş. |
| TEZACÜR: | Birbirini kandırıp bir iş üzerine ümitlendirme. |
| TEŞACÜR: | (Şecer. den) Sopalarla vuruşma. Birbirine girme kavga, dövüş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACÜRÎ : | Kiremitçi, tuğlacı. |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |