Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ACİR: Elindekini başkasına kiralayan. Kiraya veren.
İçerisinde 'ACİR' geçenler
DACİR: Gamkin ve gönlü dar kimse. * Bağırgan dişi deve. * Kederlenmek, hüzünlenmek muztarib olmak.
DEYACİR: (Deycür. C.) Karanlıklar, zulümatlar.
FACİR: Haktan sapan. Haram ve günaha dalmış kötü insan. Günah işleyen. (Bak: Fecir)
FACİRE: Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr.
HACİR: Hicret eden. Bir yerden bire yere göçen. * Sayıklıyan.
HACİRE: (C.: Hâcirât) Terbiye sınırlarına sığmayan kötü söz ve hezeyan. * (C.: Hevâcir) Günün en sıcak anları.
HACİRÎ: Yapıcı, kurucu.
HADACİR: Sırtlan.
HANACIR: (Hancere. C.) Gırtlaklar, hançereler.
HEVACİR: (Hâcire. C.) Günlerin en sıcak olan anları. * Göçenler, göç yapanlar, hicret edenler. * (Hücr. C.) Hezeler, hezeyanlar, boş ve mânasız sözler.
İSKÂN-I MUHACİRÎN: Göçmenleri yerleştirme.
MAHACİR: (Mahcer. C.) Göz çukurları.
MAZACİR: (Mazcer. C.) Gönül daralacak ve sıkıntılı yerler.
MEŞACİR: (Meşcer ve Meşcere ve Meşcire. C.) Koruluklar, ağaçlık yerler.
MUHACİR: Göç eden, bir memleketten kalkıp, başka bir yere yerleşen. * Mc: Allah'ın yasak ettiğinden uzaklaşan.
MUHACİRÎN: Göç edenler, hicret edenler. İslâmiyetin ilk zuhurunda İslâm olanlardan Mekke'den Medine'ye hicret eden sahâbeler. (Bak: Ensar)
MUNZACIR: Yüreği sıkılmış.
MÜŞACİR: Sözle nizâ eden, kavga eden.
MÜTEŞACİR: (C.: Müteşâcirin) Birbirlerine sopayla, ağaçla vuran.
MÜTEŞACİRÂNE: f. Birbirlerine sopayla vururcasına.
MÜTEŞACİRÎN: (Müteşacir. C.) Birbirlerine ağaçla, sopayla vuranlar.
MÜTEŞACİRÂNE: f. Birbirlerine sopayla vururcasına.
NACİR: Ağaçlarda yaprak saplarının dibindeki filiz.
SACİR: Selin gelip su ile doldurduğu yer.
ŞACİR: Ayak altında ızdırap çekmek.
ŞEHACİR: Rahm.
TACİR: Ticaret yapan, ticaretle uğraşan.
ZACİR(E): Mâni olan, alıkoyan, yasak eden. Zecreden. Zorlayan.
ZEVACİR: (Zâcire. C.) Yasak edenler, men'edenler, önleyenler.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ACÎB : Şaşılan ve hayret uyandıran şey. Benzeri görülmeyen. Garib. Taaccüb olunan şey.
AC : Fildişi. * Dolu kap.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...