Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACEB: | Taaccüb, şaşma, hayret. Garib, hoş, lâtif ve nâdir-ül vücud olduğundan bir şey için inkâr ve istiğrab etme hâli. |
| İçerisinde 'ACEB' geçenler | |
| EL-ACEB: | Acayip, Şaşılacak şey. Tuhaf şey. |
| FEYALİLACEB: | (Fe-yâ lil'aceb) Hayret ve taaccüb ifâdesi için söylenir. |
| HACEB: | Gırtlak. |
| HACEBE: | (Hâcib. C.) Perdeciler, kapıcılar. * İnsanın oturak yeri olan uzvu, kalça. (İkisine "hacebetan" derler) |
| MÜŞACEBE: | Üzerine urba astıkları ağaç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACED : | Kuru üzüm. |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |