Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACEM: | İranlı. Yabancı. Arapça konuşmayanlar. Arab olmayanlar. Çekirdek. |
| ACEMÂNE: | f. Acemlere yakışır suret. Yabancı gibi. |
| ACEMCEME: | (C: Acemcemât) Kuvvetli, muhkem deve. |
| ACEME: | (C: Acemât) Çekirdek. Çekirdekten biten hurma ağacı. Sert ve sağlam taş. |
| ACEMÎ: | Tecrübesiz. Yabancı. Yeni. Mübtedi. |
| ACEMİSTAN: | f. İran ülkesi. |
| ACEMİYAN: | f. (Acemi. C.) İranlılar. Acemler. Acemiler, tecrübesizler. |
| İçerisinde 'ACEM' geçenler | |
| ACEMÂNE: | f. Acemlere yakışır suret. Yabancı gibi. |
| ACEMCEME: | (C: Acemcemât) Kuvvetli, muhkem deve. |
| ACEME: | (C: Acemât) Çekirdek. * Çekirdekten biten hurma ağacı. * Sert ve sağlam taş. |
| ACEMÎ: | Tecrübesiz. * Yabancı. * Yeni. Mübtedi. |
| ACEMİSTAN: | f. İran ülkesi. |
| ACEMİYAN: | f. (Acemi. C.) İranlılar. Acemler. * Acemiler, tecrübesizler. |
| DACEM: | Eğrilik. |
| IRÂK-I ACEM: | (Acem Irakı) Tar: Irak'ın Dicle nehrinden başlayarak İran sınırındaki yüksek dağlık mıntıkaya kadar uzanan bölgesine Osmanlılarca verilen ad. |
| MUHACEMAT: | Hücumlar, üşüşmeler. Her taraftan ve birden hücum etmeler. |
| MUHACEME: | Hücum etme, saldırma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACEMÂNE : | f. Acemlere yakışır suret. Yabancı gibi. |
| ACEB : | Taaccüb, şaşma, hayret. * Garib, hoş, lâtif ve nâdir-ül vücud olduğundan bir şey için inkâr ve istiğrab etme hâli. |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |