Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ACEMÎ: | Tecrübesiz. Yabancı. Yeni. Mübtedi. |
| ACEMİSTAN: | f. İran ülkesi. |
| ACEMİYAN: | f. (Acemi. C.) İranlılar. Acemler. Acemiler, tecrübesizler. |
| İçerisinde 'ACEMÎ' geçenler | |
| ACEMİSTAN: | f. İran ülkesi. |
| ACEMİYAN: | f. (Acemi. C.) İranlılar. Acemler. * Acemiler, tecrübesizler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ACEMİSTAN : | f. İran ülkesi. |
| ACEM : | İranlı. Yabancı. * Arapça konuşmayanlar. Arab olmayanlar. * Çekirdek. |
| ACEB : | Taaccüb, şaşma, hayret. * Garib, hoş, lâtif ve nâdir-ül vücud olduğundan bir şey için inkâr ve istiğrab etme hâli. |
| AC : | Fildişi. * Dolu kap. |